-yuchiyo-

Tres*

Written By: Jesse Nicole Rubio Santos

(This was published in print in the 11th issue of The Manila Collegian on October 10, 2011.)

If perfect marks comprise the holy grail of a student’s academic existence, then I might have fallen from grace a long time ago.

Because in a world where an exam-filled day earns the label of bitay day, and panic rises at the sight of a grade that is a notch lower than the highest one, it seems that grades matter more than they should. Students, especially those used to the homogeneity of being grouped with the achievers, perceive grades as the means and ends of everything. Life should revolve around these, and in turn, these should not adapt to how you want to live your life. Academics should reign supreme; if you falter somewhere along the way, it is immediately seen as a sign of weakness or an emulation of a flaw that would be utterly humiliating to reveal.

Grades became the epitome of a person’s character, and the measure of intelligence. By this mishap of a label, the dynamism of the studentry has been reduced to producing good grades; that somewhere along the way the love for learning itself has been lost.

And yes, as someone whose academic record slid a little during the past semester, I took these numbers to heart. It compelled me to not only take drastic yet just as catastrophic action, but also to contemplate about the vile predicament, and worst of all, consider myself a failure.

The sad thing is, whenever my parents see me surrounded with piles of readings and papers, they think I’m going to receive class cards printed with immaculate numbers. And I just can’t say, “Mom, I’m nowhere near where you want me to be.” But I’m trying, always trying, even if surviving is all I can attain. Truth is, more than disappointing anyone else, what hurts the most is that I might have just failed myself.

I don’t know if I succumbed to unrelenting laziness, took my subjects for granted, or simply lacked the capability to cope with the requirements. I know that I exerted great effort in all possible endeavors. Yet despite all the exhaustion, the results do not even touch the surface of satisfaction. Survival has been attained, but excellence is far from my grasp. Even if I put up a good fight, I lost. When your best isn’t good enough, what is?

And all this turns into a ravenous self-doubt that no amount of ice cream could possibly get rid of. At this point, it is so difficult to find words of inspiration to dispel all the lament and pessimism. Things do not always follow a smooth course. And even if taking refuge in the thought that everything will be alright can provide temporary comfort, there is still no guarantee that the thought will materialize.

Behind every mark is a story of how it has been attained. An uno does not always equate to intelligence, in the same way that a singko does not always mean laziness. The person who achieved the highest grade is not always the best, and likewise, the one who achieved a passing mark is not at all deficient.

In the same vein, a bad attendance record never depicts the story behind every mark of tardiness; that the engine of the bus you rode just happened to disintegrate in the middle of the road or the heavens that day just felt a tad melancholic and wreaked flood-induced havoc along Taft. Last night, you just had to finish a requirement for your beloved organization, leaving you sleep-deprived. And sometimes the alarm clock just isn’t capable of waking you up any more than your mother can.

Grades can never account for experiences. Numbers can never give justice to sleepless nights, caffeine-induced trances, and ineffable worries over dreaded requirements. The effort invested in producing a draft amidst tons of other paperwork can never be accounted for by a mere number. The relationships involuntarily strained by gridlocks during group works, sparse bonding time, or misunderstandings wrought from academically toxic dispositions just aren’t worth it.

Still, grades comprise an integral component of academic life. The significance of these marks is not to be downplayed; life, however, should not revolve around these. Education is more than that. Life should be more than that.

Because at the end of the day, no matter how much grades can seemingly quantify a student’s very being, each one has more to offer than what numbers can measure.

Marks can never define who you are nor dictate who you should be. And as an irrevocable and indisputable truth, grades can never predict who you will eventually become. #

*Escaping a dreaded subject barely unscathed.

carson-ite-deactivated20130414 / carson-ite-deactivated20130414

3 months ago with 4 notes
#Buhay Iska #UP #University of the Philippines

❝Just like how Carbon changes into diamonds, we, your UP professors, pressure you and put you into your limits. So that when you graduate and when you go out of the University, you will not be that worthless Carbon that you once were; but you will shine like diamonds.❞

(UP Professor (via juandegulat))

juandegulat / juandegulat

3 months ago with 278 notes

melovestheking:

In response to the UST, La Salle and Ateneo, uh.. fiasco? Here goes.

I’m glad I am from a university that teaches its students to think and analyze for themselves. Quoting Ma’am Theia Canubas of our Devcom 120 class (non-verbatim): Sa UP, ang mga klase di nagtatapos sa period; laging sa question mark.

melovestheking / melovestheking

3 months ago with 9 notes

❝life becomes an act of letting go, but what always hurts the most is not taking a moment to say goodbye.❞

Reaction: If I Fall

If I fall. Eto yung kauna-unahang sinubaybayan ko talaga sa Wattpad. Kasabay nung The Despicable Guy book 2. Yung tipong subaybay talaga. Ayoko kasi talaga ng nagbabasa ng on-going. Nabibitin kasi ako! XD Ang arte lang. Eh kasi, totoo naman. Nakakabitin di ba? E masyado pa naman akong affected sa mga binabasa ko. haha! XD

Bakit ko nga ba binasa o paano ko nga ba nabasa ang If I Fall? Sa totoo lang, binasa ko lang naman talaga ‘to dahil naghahanap ng Character Opearator si Ate Leng. E super idol ko si Ate Leng, kasi naman, yung The Despicable Guy huling huli ang kiliti ko. Talagang enjoy na enjoy ko basahin yun. Tsaka super minahal ko kaya si Kevin. :”)

So ayun nga, minarathon ko yung pagbabasa, kasi gusto ko maging OP. XD 20+ na yung chapters nun e. Nasa kalahati na ko, kaya pahinga mun, Kaso, minalas-malas ako. Nawalang kami ng internet ng isang linggo. Syet! Sayang ang pagkakataon. T_T Ayun na eh! Gusto ko pa naman maging si Rocky. T_T

Honestly, sa bandang simula, medyo nabore ako. haha! XD Hindi, yun kasi yung mga panahong nabobore na ko mag-wattpad. XD Tapos e di ayun, nagets ko na yung concept about Barbs being a romance writer pero maton! Basa. Basa. Medyo hindi ko talaga feel yung kwento ng If I Fall sa una. Why? E kasi hindi ako fan ng mga kwentong maraming bida. Yung mga tipong maraming side stories. Nahihirapan kasi akong tandaan yung mga pangalan. Mahina ako sa ganun. Haha.

Pero habang tumatagal, na-aattach na ko sa kwento, sa mga characters pati na rin sa mga opearators ng Character. :) Kada uwi ko ng bahay, lingguhan kasi ako umuwi, tinitignan ko kagad kung may update ang If I Fall. Grabe! Inaabot ako ng 1 oras sa pagbabasa ng update ng isang chapter. XD Ang tagal no? Ewan ko ba. Masyado ko atang nillalasap bawat pangyayari at emotions na nararamdaman ng mga Character eh. haha.

Ang maganda kasi sa If I Fall, karamihan sa pangyayari, realistic. Kaya ma-aattach ka talaga. Hindi tulad ng ibang kwento na ang OA na minsan. Unique kasi yung kwento eh. May foundation yung love story ng bawat couple. Hindi basta basta na-inlove na lang after ilang oras o araw. Maraming pinagdaanan yung bawat couples. Nung una nga akala ko tulad to ng iba na yung magbestfriend ang partner. Kasi di ba best friends sina Barbs at Ches? XD Natatawa ko pagnaalala ko na naisip ko yun. haha! Anyway, yun pa lang patunay na hindi cliche yung kwento.

Ang nakakatuwa pa rito, simultaneous yung development ng bawat couples. Kumbaga para talagang lahat ay bida. Sabay-sabay pa silang dumadaan sa problema.

Sobrang na-enjoy ko talagang basahin ang If I Fall. Ewan, kasi di ba nga ang tagal bago naging mag-on ang mga characters. Lalo pa medyo hindi showy nat indenial pa yung iba sa feelings nila. Kaya yung mga simpleng banat, super kilig na para sa akin. Lalo na sa mga BayRus moments, pati SethRang. Grabe lang! Minsan nga nagpagulong gulong pa ko sa sahig sa sobrang kilig! Alam niyo yun? XD

Simulan natin.

Chester Sison & Janine Kitagawa. ChesNine.Si Chester at Janine ang feeling ko talagang magiging unang couple sa barkada. Bakit? Eh kasi sila yung pinaka walang complications. Si Chester matalino pero mahiyain, torpe. Close sila ni Nine, nagpapaturo pa nga si 9 sa kanya eh. Si Nine naman, ayun dancer at maarte. haha! Nabansagan pang Batch Flirt nung 1st year pa lang siya, kumbaga marami ng karanasan sa relationships.

Okay na eh. Ayun na eh! Ang sweet sweet nila eh. Kung tutuusin MU na sila nung nagtagal eh. Title na lang at kung sinong unang aamin. Syempre si Chestie. Amputek nga nung confession letter niya eh! Pangmatalino rin. Nosebleed ako. Ang haba ng explanation. XD Nagkaaminan na eh. Amputek! Nadisgrasya pa!! T_T Ang saklap talaga nun. Pero dahil sa insidenteng yung, naging independent si Ja. Lalo ring minahal ni Ches si Nine. Naging sila na! Yey! :D Kaso sa dulo, pag-aaralin si Hapon sa Japan ng papa niya. Hindi niya na makontra. Gustong kausapin ni Chestie yung tatay ni 9. At dun natapos ang kanilang kwento!! XD

Wesley Rodriguez & Rachelle Anne Rodriguez. WesKy.Nakakatuwa yung mga apelido nila noh? Para silang mag-asawa. :”) Para sa akin sila yung pinaka-cute na couple sa If I Fall. Ang cute cute kasi nila pag nag-aaway. Tinuring na kasi nilang enemy ang isa’t isa. May kanya-kanya silang reason. Si Wes kasi nagkagusto siya kay Rocky nung grade 6 pa lang, kiniss niya pa nga sa ilalim ng misstle toe eh, lumayo siya at naging chickboy kaya nagalit si Rocky. Mas nagalit si Rocky kasi pati yung bff niyang si Janine, pinatos. Bastusan lang. Sana tama pagkaka-alala ko sa dahilan ng kanilang love-hate relationship. XD

Nakakakilig yung kwento ng WesKy. Nung maging okay kasi sila, ayan na si Wes, simpleng mga banat. Hanggang lagi ng bumbanat kay Rocky. Tapos naging Thursday ang naging WesKy Day. Lagi kasing nag-iilove you si Wes pag Thursday. May endearment pa “beh”. Ang cute.Sweet lang ni Wes. :”) Asar na asar naman si Rocky kasi feeling niya niloloko siya ng mokong kasi nga babaero e. Hirap magtiwala. Pero dahil magaling si Wes, napaamin niya rin si Rocky na mahal nga rin siya nito. Kyaaah. Pero may insecurities din tong si Wesley. Syempre may 1st boyfriend si Rocky, si Podi. Ang super perfect na 1st love ni Rachelle Anne. Nagbreak lang namn sila kasi magcocollege na si Podi sa Ateneo. Feeling tuloy ni Wes, wala siyang panama kay Podi. XD Ang cute nga pag nagseselos si Wes eh. Hahaha! Pero syempre lagi naman siyang inaassure ni Rocky. :”) Nakapasa pa nga sila pareho ng UP. Sa Diliman si Wes yun nga lang si Rocky sa LB. Long distance relationship. Lilipat naman daw si Rocky sa UPD after a year e. Kayanin kaya nila?

Lean Abarquez & Vivien Padilla. VivEan. Ang hirap actually ng kwento ng VivEan. Teacher-student kasi. Alam naman natin na hindi to okay sa mata ng lipunan. Kung edad lang din naman ang pag-uusapan, walang problema. Fresh graduate kaya si Sir Lean. 3 years lang ata ang age gap nila. Maliit lang right?

Viv was in love twice. Got her heart broken, twice. Yung una sa Baguio, 2nd yung pesteng nanloko lang sa kanya nung 2nd o 3rd year sila. Ngayon naman sa teacher pa nila! Una kasi crush lang, eh kaso dahil sa mga activties na pinagsamahan nilang dalawa, ayan nadevelop. Tae lang! Siya pa unang umamin kay Lean. Wala ng sir, kasi yun ang gusto ni Lean. Kaso ang sabi niya, past na at crush lang naman. Pero ang totoo, meron pa at hindi lang crush kundi mahal na niya. May feeling din naman si Sir Lean, kaso alam niyang mali. Kahit pa nung mga panahong nagseselos na siya sa closeness ni Vivi kay Karl, wala siyang ginawa. Kasi wala siya sa posisyon, kasi yun ang tama. Kahit after graduation, he didn’t pursue her. Nagalit na rin si Viv nung nalaman niyang Ate pala ni Cyrus yung ex na kahalikan niya nung Prom. Grabe 1st time magalit ni Vivi nun. Hindi na nga magtuturo si Lean after nila eh. He will be away for a year. A year to think of the situation. But for now, still, for him, she deserves someone better.

Cyrus Casabueno. Ang pattern ni Denn Estrella sa kwento ni Barbs. Ang forever conundrum guy. Ang lalim ng taong to. Hindi mo alam kung anong iniisip. Sang balon ba kasi to nanggaling? XD

Nagsimula sila ni Barbs na casual. Ni hindi magkaibigan. Nagkausap nga lang sila ng matino dahil napunta sa kanya yung notebook ni Barbs na naglalaman ng draft niya para sa story. Ang laki ng naitulong niya para kay Barbs. Bukod sa magkatabi sila ng upuan, nagtagal pa ang pagsasama nila nung naging EIC siya ng dyaryo ng Charleston academy at journalist naman si Barbs. Idagdag mo pa na Batt Commander si Barbs at siya naman ang X-Cor.

Kung aalalahanin ko. Medyo malaki na pala ang development ni Cyrus. I mean, mas vocal na siya kesa sa mga unang chapter. he trained himself to face every situation with calm. Pero syempre iba si Barbs, so he lose his control. Tuwing magsasalita siya makahulugan. Lahat ng sinasabi niya, may laman. Alam mo yun? May pinaghuhugutan eh.

About sa ending?

Si Cyrus talaga ang gusto kong makatuluyan ni Barbs. BayRus ako eh. \m/ Haha. Ang dami kasi nilang moments. Tsaka ang dami na nilang pinagsamahan kung tutuusin. Andun na nga rin yung trust eh. :”)

Ang dami ng alam ni Cyrus tungkol kay Barbs. Sikretong siya lang ang nakakaalam. Lihim na sa kanya lang inopen-up ni B. Nakakatuwa lang, kasi kay Barbs lang din siya nag-oopen up. Nakwento rin ni Cy kung ano ang tunay na dahilan ng break up nila Tatin. Sinabi niya na ampon lang siya. Si Barbs lang din ang ang kaisa-isang tao na dinala niya sa tunay niyang Lola, si Lola Babes. Kay Barbs siya pumunta after malibing ni Lola Barbara. Kay Barbs siya umiyak ng umiyak. Nakakatuwa lang kasi they never even consider their relationship as friends. Truce lang sila.

Tapos alam pa nila yung mga nickname sa kanila ng pamilya nila. Tikoy at Barang. Kilig!

Naalala ko pa nga yung 1st date nila eh. Para maranasan ni Barbs yung date at magamit sa kwento niya. Yun din yung panahon na unang bese niyang tinawag si Cyrus sa pangalan at hindi Casabueno. Kilig ko lang dun.:”)

Tapos yung 17 at 31 spiel ng dalawa nung basketball? Grabe. Kinilig ako ng sobra!Haha. XD Tapos yung mga sa basketball din, yung nanghihina si Cyrus tapos sumigaw lang si Barbs ng kung anu-ano para kay Cyrus at dinamay ang pangalan ni Wes. Ginanahan na si Cyrus. Jusme! Ang kilig ko lang. Sama mo pa yung after speech ni Cyrus na nagpapasalamat siya sa taong nagpasigal sa kanya. Tapos sasabihin niya na dapat ang panagalan ni Barbs kaso di niya natapos kasi hinabol niya si Barbs. Waaahhhh… Kinikilig pa rin ako. :”)

E kaso etong si Cyrus, tanga! Kung kelan may gusto na sa kanya si Barbs, tsaka biglang binalikan si Tatin! Ay Puta! Nakakainis talaga yun. -______-” Napaka-ewan ni Cy! haha. XD Pagkatapos, tsaka niya liligawan si Barbs after niyang marelaize na hindi na si Tatin ang mahal niya! Ay anak ka ng Tipaklong!! Haha.

Pero in fairness naman, kinikilig pa rin ako sa’yo. Yung pag-confess mo nung unang beses? Kakaiba eh. Hindi mo nga direktang sinabi pero pucha! Kilig. Nagpagulong-gulong ako! haha. XD Pero ang sweet mo talaga. Para-paraan ka nga para makausap si Barbs eh. pati yung panliligaw mo, hanep! Effort men!

Yung sa Prom pa! Grabe lang! Pinagkagastusan mo pa si Barbs para sa damit na isusuot niya pati make-up. Sinubukan mo ding makabalik at makahabol sa Prom. Waaaaaaahhhhh. effort talaga! :))

Kaso yung speech niyang madrama? Yung talagang sinabi niyang masakit kasi mahal niya si Barbs?! Yun yung isang chapter POV mo Cy? Yung after mong makita na nakasandal sa pader si Barbs at Nakaharang sii Seth? Yung scene na yun, asdfghjjk. Ay puta! Nasaktan din ako nun para kay Cyrus. T_T

Kahit hindi kayo nagkatuluyan ni Barbs, siguro nga mas okay kayo na ganyan lang kayo. Hindi ko malagayan ng panagalan kung anong tawag sa meron kayo e. haha. XD

Seth Anthony Bello. Mr. Non-conformist ng batch nila. Kung si Cyrus conundrum, si Seth super mysterious. 1 beses pa lang ata siya nagkaroon ng POV? At he really doesn’t give anything away. Napakahirap basahin kung anong tumatakbo sa isip ni Seth. Hindi pa siya pala-imik kaya mas mahirap.

Nagkakilala lang naman sila ni Barbs dahil sa Values project eh. Hindi talaga siya palasalita, kahit kinakausap mo na, minsan hindi pa siya sasagot. -_______-” XD

Nakakatuwa nga yung kwento nila Barbs eh. Kasi sa una, laging si Barbs pa ung unang bumabati at kumakausap sa kanya. Si Barbs yung sumusunod-sunod kay Bello. XD

Hindi ko talaga masyadong maalala kung paano sila naging close, o paano nagkagusto ang isa sa isa. Sa chocnut ata nagsimula yun eh. ahaha. XD Dahil sa chocnut na paborito ni Barbs, tapos sinadyang iwan ni Bello yung isang garapon kung saang mesa sila nakaupo. Ang sweet ni Seth noh? Simpleng paraan. hahaha

Pero yung nag-usap talaga sila ng mahaba-haba ay yung dahil sa secret place ni Seth na natagpuan ni Barbs. Secret place nilang dalawa, sa bridge. :”) Madalas silang tumatambay dun, pero magkalayo at hindi nag-uusap. Tapos di nagtagal, si Seth na yung nakikipag-usap kay Barbs. Dumadaldal na si Bello. :”)

Syempre may endearment si Seth kay Barbara. Barabas. HAHA. XD Ang corny noh? Ang adiik lang. haha.

Makakalimutan ko ba naman yung date nila? Yung kumain si barbs ng maraming maraming fries. haha. Ang saya nila nun. Yun din yung araw na umamin si Seth kay Barbs na may gusto siya dito. Kaso masakit yung paraan ng pag-amin ni Seth eh. Pinalalayo si Barbs. Non-conformist talaga. -_______-“

Kaso di niya rin naman natiis si Barbs. Hinahabol-habol siya eh. HAHA. XD Yung kinulong ng mga braso niya si Barbs sa pader gamit ang kanyang bisig at nakita ni Cyrus, dun niya mismo nalaman na may gusto rin si Cyrus kay Barbs. Amputek. Ang galing niya noh? Nalaman sa tingin? haha.

Ang sweet ni Seth nung pinuntahan niya si Barbs sa bahay para sunduin para sa JS Prom, kahit na wala naman talaga siyang balak pumunta. :”) Nagagawa ng pag-ibig. haha.

Tapos, wala na. Di na napigilan pa ni Seth ang bugso ng damdamin, niligawan na niya si Barbs. Sabay sila ni Cyrus. Haha. XD Ang cute nga eh.

Sa ending?

Alam ko namang siya yung pang love triangle. Pero hindi ko talaga naisip na siya yung pipiliin sa huli. haha! BayRus nga kasi ako. Tsaka gusto ko akin si Seth! HAHA. XD Nasasaktan pa nga ako nun kasi sabi ko kawawa naman si Seth. Yung text niya kasi may please. Susme, nagmamakaawa na siya. Nasasaktan ako para kay Bello. //wrist Pero, at the back of my mind, alam kong siya yung pipiliin ni Barbs. Ewan ko kung bakit ko naisip yun. haha.

Barbara Ramirez. Ang totomboy tomboy na writer pala ng romantic teen fiction sa Wattpad. Haha. Actually, gusto ko yung character ni Barbs. Ayos lang sa akin na palamura siya. haha. XD Siya kasi yung tipong akala mo matapang, lahat kakayanin pero yun pala maraming problemang pinagdadaanan,

Isa pa sa gusto ko kay Barbs ay yung ayaw niyang makadagdag ng problema sa mga kaibigan niya. Gusto niya siya lang yung nahihirapan, hangga’t maari. Kahit yung pagiging Ms. Intrams niya, sacrifice pa rin yun para sa section nila. Mabait talaga si B, hindi nga lang siya showy sa totoo niyang emotions.

Tapos ang cool niya kasi bukod sa kasali sa 3 Pugo, kasali rin siya sa SASSA. Flexible siya kahit babae o lalaki ang kasama niya. Kaya niyang sakyan ang trip. Gusto ko rin kasi ng ganun, yung mga kaibigang lalaki. Kaibigan talaga. Iba kasi pag lalaki at babae ang kausap mo. Kahit di siya nagsasabi ng problema sa mga barkada niya, si Barang naman yung nagbibigay ng advice sa kanila. Siya yung laging andyan para sa mga kaibigan niya. Gusto ko rin nun.

Natutuwa nga ako kasi nakilala niya si Lean. Naging close nga sila dahil sa Wattpad kasi si Sir Lean si Mr/s Darcy. Ang cute lang. HAHA. Pwede ng love story. lol. Naging advicer nila ang isa’t isa. Si Vivi at Cyrus ang mga problema nila. haha.

Reaction ko sa pinili niya? Wala. Hindi naman ako si Barbs. Pinili niya lang yung nilalaman ng puso niya. :”) At nagkataong si Seth yun. SethRang. \m/ Sa totoo lang, ~~kinilig ako dun sa dulo na magkaholding hands sila.~~ Kyaaaaaaaahhhhhhhhh.